تا چند سال پیش كمتر كسی ایمیل شخصی داشت یا حتی مقوله ارتباط آنلاین برای كمتر سازمان و نهادی قابل درك بود، اما امروزه كمتر كسی بدون اینترنت می‌تواند امور روزانه را كاملا مرتب و دقیق انجام دهد یا حداقل اخبار و اطلاعات مورد نیاز خود را بموقع به دست آورد.

برای دستیابی به اینترنت كه دنیایی مجازی ولی گسترده و پرمنفعت است، به یك خط ارتباطی نیاز است كه برای آن چندین راه و فناوری مختلف وجود دارد، ازجمله استفاده از زیرساخت‌های موجود یعنی از خطوطی مانند تلفن برای دسترسی به اینترنت. این كار هم به 2 روش مورد استفاده است، هم می‌توان با روش شماره‌گیری‌ (Dial up) و هم بدون شماره‌گیری با سرویس‌های دیجیتال‌ (DSL) اتصال برقرار كرد.

نوع دوم ارتباط به علت نداشتن تداخل با صوت و داشتن امكان برقراری ارتباط با سرعت چندین برابر معمول، در تمام دنیا دارای محبوبیت و طرفداران زیادی است. چندین نوع فناوری دیگر مانند انواع خطوط بی‌سیم و امثال آن مورد استفاده همگان است كه همه این فناوری‌ها یك ابزار را فراهم می‌كند، به نام اینترنت پرسرعت. در تمام دنیا اینترنت‌پرسرعت بنا به نظر مسوولان و دست‌اندركاران امر ارتباطات هر كشور دارای هزینه‌ها و كیفیت‌های متفاوتی است. با مقایسه‌ای ساده بین وضعیت اینترنت‌پرسرعت در ایران و چند كشور دیگر كه بیشتر از همسایگان ما هستند، تصویر دقیق‌تری از وضعیت اینترنت و ارتباطات در كشور به دست خواهد آمد.
100 هزار نفر در انتظار لینک مستمر اینترنت پر سرعت

طبق آمار دسترسی به اینترنت در ایران هم‌اكنون برای حدود 100 هزار نفر از طریق خطوط پرسرعت امكان‌پذیر است كه تقریبا هیچ یك از آنها به داشتن یك لینك ارتباطی مستمر خوش‌بین نیستند و در بیشتر مواقع سرعت دسترسی با سرعت مورد قرارداد مغایرت فاحش دارد و چه‌بسا بسیاری از مواقع به دلایل فنی این ارتباط كلا قطع شده و تقریبا چاره‌ای جز صبر كردن برای مشترك نمی‌ماند.
علاوه بر اینها، طبق قانون سرعت دسترسی برای مشترك خانگی صرفا تا سقف 128 كیلوبایت مجاز است كه همین ارتباط نیز غیر از هزینه‌های اولیه هزینه ماهانه‌ای حدود 20 هزار تومان دربر دارد و نكته اینجاست كه در شهری مانند شهر تهران به علت استفاده مخابرات از فناوری 4 PCM و پست‌های RU كه امكان استفاده یك خط را برای چند نفر ممكن می‌كند، امكان استفاده از خطوط DSL موجود نیست. این مساله حتی در مناطقی كه خطوط ارتباطی آنها از نوع فیبر نوری است نیز امكان ارائه خطوط DSL را از بین برده است. با این همه، بسیاری بنا بر نیاز خود مجبور به تهیه پهنای‌ باند مورد نظر هستند كه برای تهیه هر مگابایت باید مبلغی در حدود یك میلیون تومان به صورت ماهانه متقبل شوند.

ممکن است شما نام Budcat را نشنیده باشید اما اگر هنور نیز مشغول انجام بازی Guitar Hero بر روی PS2 هستید، در واقع در حال انجام بازی این شرکت می‌باشید. این شرکت مسئول ساخت نسخه PS2 بازی‌های Guitar Hero III، Guitar Hero: Aerosmith و Guitar Hero World Tour بود. Activision امروز اعلام کرد که این شرکت را خریداری کرده و حالا که انها کاملا زیر چتر Activision هستند، اولین وظیفه‌شان ساخت یک GH جدید می‌باشد.
Mike Griffith، رییس Activision، گفت: " Budcat Creations، یک کمپانی برجسته با تیمی بسیار حرفه‌ای و باتجربه‌ است که برنامه‌نویسان، طراحان و هنرمندان بسیار با استعدادی دارد. با خرید این شرکت نه تنها ما توانایی‌های بازی‌سازی خود را بر روی پلتفرم‌های نینتندو افزایش می‌دهیم، بلکه با این کار بازی GH را نیز بیش از پیش گسترش داده و موقعیت خود را در ژانر بازی‌های music-base بهبود می‌بخشیم".
شرکت Budcat علیرغم کار بر روی گیتار هیروی PS2، بازی Blast Works را برای Wii و بازی Our House را برای Wii و DS طراحی کرده است.

گجت =  ابزار های کوچک و پر کاربرد

درست است که چراغ قوه ها در مقایسه با موبایل ها و کامپیوتر ها گجت های بسیار ساده ای محسوب میشوند و بنابراین نکته زیادی هم برای گفتن در مورد آنها وجود ندارد. اما این یکی واقعا استثنایی است.

5.11 Tactical ( فلاش لایت ) یک چراغ قوه شارژی است و بدون باطری کار می کند. این چراغ قوه تنها طی 90 ثانیه به مرحله شارژ کامل می رسد و با یک بار شارژ 23.5 ساعت کار میکند. بله درست خوانده اید با یک و نیم دقیقه شارژ این گجت کوچک نزدیک به 24 ساعت تمام برای شما کار خواهد کرد.

اگر 5.11 Tactical را داشته باشید تا آخر عمر نیاز به خریدن چراغ قوه دیگری نخواهید داشت چرا که این گجت 50000 بار شارژ می شود. و بر طبق ادعای شرکت سازنده طول عمر مفید آن 135 سال است.

این وسیله ضد ضربه و ضد آب ساخته شده است. و قادر است که در دمای بین -40 تا +65 درجه سانتیگراد کار کند. بنابراین تقریبا در هر شرایطی میتوانید از آن استفاده کنید. 
واقعا از یک چراغ قوه انتظار دیگری هم دارید؟